if you fall,please cry..

κι όταν συνειδητοποίησες πως η κατολίσθηση όντως συνέβη - ε ναι, κακό αυτό - με εκκωφαντικούς και σκανδαλώδεις θορύβους ακόμα και μέσα στο σπίτι σου, βρέθηκες να προσπαθείς να καλύψεις, να συγκαλύψεις, να αθωώσεις τη νιρβάνα σου..

σού πέσαν τα πόδια στο χώμα αλλά εσύ συνεχίζεις να αιωρείσαι..

άδειασες απο τον ίδιο σου τον εαυτό αλλά εξακολουθείς να είσαι ο κανείς..

βιώνεις τη γενικευμένη βλάβη αλλά σκέψη ολόκληρη δεν πρόκειται να σταυρώσεις..

ξέρω, αντιδράς αγεληδόν αλλά άντε σαν καλό παιδί να ψηφίσεις τώρα. δεν έγινε και τίποτα-αν με τις εκλογές άλλαζε κάτι θα τις είχαν καταργήσει..

vida II,"Communist Ideology for Capitalist clients"..

  

Detroit Industry or Man and Machine,1932-1933,North Wall

Πέρα απο τα σύνορα της χώρας τους,άρχισε να υπάρχει ζωηρό ενδιαφέρον για τους τρείς τοιχογράφους αλλά ιδιαίτερα για τον Ριβέρα. Τα έργα τους παράλληλα άρχισαν να εκτίθενται στη Ν.Υόρκη. Άρχισαν παραγγελίες και για τους τρείς. Ο Ορόζκο ζωγράφισε τοιχογραφίες στη Νέα Σχολή Κοινωνικής Ερευνας (Ν.Υόρκη), στο Κολλέγιο Ντάρτμουντ και στο Χαμσάιρ όπου και δίδαξε τεχνικές τοιχογραφίας. Ο Σικέιρος δίδαξε στη σχολή τεχνών στο Λος Αντζελες ενω ολοκλήρωνε και τοιχογραφίες στη Plaza Art Center. Ιδρυσε το εργαστήριο μοντέρνων τεχνικών, με καινοτόμα υλικά, τεχνικές και εργαλεία (π.χ. ρίψη-στάξιμο-ψέκασμα).Μέλος του εργαστηρίου του ήταν και ο μετέπειτα γνωστός ζωγράφος Τζ,Πόλοκ.

                             Detroit Industry or Man and Machine,1932-1933,South Wall


Γνωστότερος όμως στις ΗΠΑ ήταν ο Ριβέρα. Το 1930-31 έκανε εκθέσεις σε Ντιτρόιτ και Σαν Φρανσίσκο και έκανε τοιχογραφίες στο Χρηματιστήριο  και στη Σχ.Καλών Τεχνών της Καλιφόρνια.Του ανατέθηκε επίσης να κάνει τις τοιχογραφίες στο Ιδρυμα Τεχνών του Ντιτρόιτ.
Στο τέλος του 1932,ο Ριβέρα μαζί με τον καταλανό τοιχογράφο Σερτ και τον άγγλο Μπράνγκγουιν ανάλαβαν μετά απο παραγγελία της οικογένειας Ροκφέλερ να κάνουν εννέα τοιχογραφίες για την είσοδο του RCA Building στο Κέντρο Ροκφέλερ της Ν.Υόρκης. Η οικογένεια Ροκφέλερ ήταν απο τις πλουσιότερες στον κόσμο και ο Τζον Ντ,Ροκφέλερ ήταν η προσωποποίηση του αμερικάνικου καπιταλισμού. Η γυναίκα του ήταν θαυμάστρια του έργου του Ριβέρα..

The Making of a Fresco,1931

Ο τίτλος της τοιχογραφίας του Ριβέρα ήταν "Άνθρωπος σε σταυροδρόμι ατενίζει με ελπίδα και υψηλό όραμα την επιλογή ενός καλύτερου μέλλοντος" και άρχισε να παίρνει σάρκα τον Μάρτη του 1933. Μέσα στον Απρίλη, το γνωστό σε όλους κεφάλι του Λένιν έκανε την εμφάνισή του στη τοιχογραφία προκαλώντας σάλο μέσω του Τύπου. Για να γίνω πιό συγκεκριμένη, η World Telegraph έγραψε " ο Ριβέρα αναπαράγει σκηνές κομμουνιστικής δραστηριότητας στους τοίχους του RCA ,και ο Ροκφέλερ ο νεότερος πληρώνει τον λογαριασμό". Αν και η οικογένεια Ροκφέλερ γνώριζε τις πολιτικές πεποιθήσεις του Ριβέρα,δεν προβληματιζόταν ιδιαίτερα γι αυτές- η τροπή όμως που πήρε η ιστορία με τη μη αναμενόμενη προσθήκη του Λένιν και του Τρότσκι, τους έφερε σε δύσκολη θέση. Ο Νέλσον Ροκφέλερ που είχε και την επαφη με τον Ριβέρα, του γράφει : 


"...βλέποντας την εξέλιξη της συγκλονιστικής τοιχογραφίας σας παρατήρησα οτι στο πιό πρόσφατο μέρος του πίνακα .εχει περιληφθεί η προσωπογραφία του Λένιν. Είναι όμορφα ζωγραφισμένο αλλά μου φαίνεται πως η εμφάνιση της προσωπογραφίας μπορεί πολύ εύκολα να θίξει πολλούς ανθρώπους. Αν και δεν μου αρέσει αυτό που κάνω, φοβάμαι πως πρέπει να σας ζητήσουμε να τοποθετήσετε το πρόσωπο ενός άλλου άνδρα στο σημείο που τώρα εμφανίζεται το κεφάλι του Λένιν."..

Detroit Industry or Man and Machine,1932-1933

Ο Ριβέρα είχε συμπεριλάβει το πορτραίτο του Λένιν σε μια γωνία,και είχε απόλυτη επίγνωση των κατηγοριών του Κομμουνιστικού Κόμματος οτι ξεπουλήθηκε αποδεχόμενος και μόνο να εργαστεί για τον αρχικαπιταλιστή. Παράλληλα οι βοηθοί του απειλούσαν να απεργήσουν αν συμφωνούσε με το αίτημα του Ροκφέλερ.
Τελικά, ο Ριβέρα απάντησε οτι ο Λένιν πρέπει να μείνει στη θέση του,αλλά συμβιβάστηκε να προσθέσει μερικούς αμερικανούς ήρωες στη σύνθεσή του. Η απάντησή του κατέληγε με τα λόγια " αντί να ακρωτηριάσω την ιδέα, θα προτιμούσα την υλική καταστροφή της σύνθεσής στο σύνολό της"..

Detroit Industry or Man and Machine,1932-1933

Λίγες μέρες αργότερα, ο Ριβέρα απολύθηκε παίρνοντας ολόκληρη την αμοιβή του.Η μάχη είχε αρχίσει, η τοιχογραφία σκεπάστηκε και ο διεθνήε τύπος μαζί με τον αμερικάνικο συγκάλυψε το θέμα αλλά και τις πολιτικές διαμαρτυρίες που ξέσπασαν εξαιτίας της αναγκαστικής διακοπής του έργου. Τον Φεβρουάριο του 1934 η τοιχογραφία καταστράφηκε.
Ολα αυτά έκαναν τον Ριβέρα τον διασημότερο τοιχογράφο αλλά και ήρωα για τους αριστερούς καλλιτέχνες στις ΗΠΑ, οι οποίοι μετά τη μεγάλη ύφεση και την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη, είχαν προσπαθήσει να αποστασιοποιηθούν απο τη θεωρούμενη απο αυτούς παρακμή της Ευρώπης και της ευρωπαϊκής αφαίρεσης. Απέβλεπαν σε μιά "καθαρόαιμη" αμερικανική τέχνη .

Man, Controller of the Universe or Man in theTime Machine,1934

Palacio de Bella Artes, Mexico City

Μέσα σ΄αυτό το πλαίσιο, οι αμερικανοί καλλιτέχνες που στη δεκαετία του ΄30  αναζητούσαν μιά μοναδική "αμερικανική" τέχνη που δεν θα βασιζόταν σε γαλλικά ίχνη, στράφηκαν στους  μεξικανούς  τοιχογράφους που μέσα πο το επικό εθνικό στιλ, παρείχαν ένα ισχυρό μοντέλο.

Man, Controller of the Universe or Man in theTime Machine (detail)

Lenin and Trotsky,1934,Palacio de Bella Artes, Mexico City

Ο Ρούζβελτ, περιορίστηκε να πει πως είδε πολλούς ενθουσιώδεις νέους να ζωγραφίζουν το κεφάλι του Λένιν στο κτίριο του Υπουργείου Δικαιοσύνης κι άρχισε να επεξεργάζεται τα προγράμματα πολιτιστικής υποστήριξης του New Deal..
Η τριάδα των τοιχογράφων μετά τις ΗΠΑ, άρχισαν να εργάζονται στη Λατινική Αμερική μαζεύοντας πέριξ τους πολλούς οπαδούς. Αφησαν πίσω τους ένα δυναμικό παράδειγμα μιάε εθνικής πρωτοποριακής τέχνης που ταυτόχρονα μπορούσε να είναι και κριτική και σατιρική και παράλληλα να εμπνέει ή να εξυμνεί..Για τους κριτικούς και τους χορηγούς τέχνης, η "αποδοχή" της άργησε τουλάχιστον μέχρι την εμφάνιση της ποπ αρτ.
Οι μεξικανοί τοιχογράφοι μπορούν να θεωρηθούν πρόδρομοι μεταγενέστερων κινημάτων που εξέταζαν ζητήματα ταυτότητας στις δεκαετίες του 1960 και του 1970 στις ΗΠΑ αλλά και του κινήματος τοιχογραφίας της μετα-αποικιοκρατικής Αφρικής..

vida..

Diego Rivera

Το κίνημα της μεξικάνικης τοιχογραφίας ήταν επιδοτούμενη πράξη του κράτους αλλά η ιδεολογική του καθοδήγηση προερχόταν απο τη πρωτοπορία της δεκαετίας του '20 και του '30.Στόχευε να αναδημιουργήσει τη μεξικάνικη ταυτότητα κοιτάζοντας στη πριν απο την αποικιοκρατία ύπαρξη του Μεξικού. Ο Ριβέρα, ο Σικέιρος, ο Ορόζκο είχαν συμβάλλει σημαντικά. Το κίνημα αυτό εμφαν΄΄ιστηκε στο τέλος της αγροτικής επανάστασης των δεκαετιων 1910 και 1920 που χωρικοί, διανοούμενοι και καλλιτέχνες ενώθηκαν εναντια στον δικτάτορα Ντιαζ και των ξένων υποστηρικτών του. Κι όταν μετά τον εμφύλιο , το 1920,πρόεδρος έγινε ο Ομπρεγόν, νασου απο κοντά η ελπίδα και η αισιοδοξία για το αύριο.Είχαν κι ένα υπουργό παιδείας- τον Βασκονσέλος- που πίστευε πως η δημόσια τέχνη μπορούσε να  εκπαιδεύσει τον λαό αλλά και να τον κάνει υποστηρικτή του. Μαζί με την μετεπαναστατική κυβέρνηση και τους καλλιτέχνες, πίστευε πως ο λαός μπορούσε να χειραφετηθεί, να αναπρυχθεί και να αποκτήσει νέα ταυτότητα. Βασίστηκαν πάνω στη λαϊκή κληρονομιά τους για να ξεπεράσουν τον διχασμό που ειχε φέρει το αποικιακό παρελθόν.

Ο Βασκονσέλος δεν  προκαθόρισε κάποιο στιλ ή θέμα αλλά οι περισσότεροι καλλιτέχνες υιοθέτησαν  έναν "εθνικιστικό  κοινωνικό ρεαλισμό" που σαν πηγή του είχε στοιχεία της προ-ισπανικής τέχνης και απεικόνιζε τον λαό με τους ήρωές του, χωρίς να ξεχνάει ή να αποκόβεται απο τις ινδιάνικες καταβολές τους.

Hose Clemente Orozco

Ομως,τίποτα δεν μπορούσε να τους εμποδίσει να ακολουθήσουν παράλληλα τον ευρωπαϊκό μοντερνισμό αφού η νέα γενιά καλλιτεχνών ήθελε να δημιουργήσει μιά νέα εθνική τέχνη που θα ήταν ταυτόχρονα και ανεξάρτητη και εθνικά δεσμευμένη, και λαϊκή και πρωτοποριακή.

ΟΙ μεξικάνικες επιρροές δέχθηκαν τη προσθήκη στοιχείων της ιταλικής αναγέννησης, του κυβισμού, του φουτουρισμού, του εξπρεσιονισμού του μεταϊμπρεσιονισμού, του σουρεαλισμού αλλά και των θεωριών του Μαρξ και του Λένιν.

Ο Ριβέρα για παράδειγμα, τα χρόνια της επανάστασης ήταν στο Παρίσι κυρίως, μέσα στις εξελίξεις της πρωτοπορίας.Εκεί συναντήθηκαν με τον Σικέιρος.

Ο Βασκονσέλος, στα 1920, πρότεινε στον Ριβέρα να πάει στη Ρώμη και να μελετήσει τη τέχνη της αναγέννησης,ελπίζοντας πως έτσι θα γεννιόταν μιά τέχνη που να ταιριάζει στο Μεξικό. Ο Ριβέρα φυσικά πηγε και για ενάμιση χρόνο μελετούσε τα έργα των Ουτσέλο, Τζιότο Μαντένια, Μιχαήλ Αγγελου κλπ. Τα έργα της ιταλικής αναγέννησης είχαν επικές διαστάσεις,ήταν ως επι το πλείστον θρησκευτική τέχνη και η δύναμή της είχε την ικανότητα να επιδρά στις μάζες..

David  Alvaro Siquerios

Ο Βοσκονσέλος άρχισε το πρόγραμμα της τοιχογραφίας στα 1921.κι ο Ριβέρα επιστρέφει στο Μεξικό. Τον ίδιο χρόνο ο Σικέιρος  δημοσιεύει το Μανιφέστο των καλλιτεχνών της Αμερικής όπου διακηρύττει τη "δημιουργία μιάς μνημειώδους και ιστορικής τέχνης, μιάς ανθρώπινης και δημόσιας τέχνης" σύμφωνης με το παράδειγμα των μεγάλων δασκάλων και τους πολιτισμούς της προ-ισπανικης Αμερικής.

Στα 1922, ο Ριβέρα αρχίζει τη πρώτη του τοιχογραφία στο αμφιθέατρο Μπολιβαρ στη πόλη του Μεξικού και γίνεται μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος. Την ίδια χρονιά,τον σεπτέμβρη γυρίζει και Σεκέιρος και γίνεται κι αυτός μέλος του κόμματος. Με την υποστήριξη του Ορόσκο,αυτός και ο Ριβέρα συμβάλλουν στο να ιδρυθεί η Ενωση Τεχνιτών, Ζωγράφων και Γλυπτών και στα τέλη του 1923  ο Ορόζκο και ο Σικέιρος αποδέχθηκαν τη πρόταση για τοιχογραφίες στην Εθνική Προπαρασκευαστική Σχολή όπου ήταν και το αμφιθέατρο Μπολιβάρ.

ο Σικέιρος διατυπώνει καινούριο μανιφέστο που σκιαγραφούσε την επαναστατική ιδεολογία αυτού του καινούριου κινήματος της τοιχογραφίας, υπογεγραμμένο πλέον απο την πλειονότητα των τοιχογράφων. Βρισόμαστε πια στο 1924. Κάπου μέσα σ΄αυτό αναφερόταν:

..."αποκηρύσσουμε τη λεγόμενη ζωγραφική του καβαλέτου<...>επειδή είναι αριστοκρατική, και εξυμνούμε τη μνημειακή τέχνη σ' όλες της τις μορφές επειδή είναι δημόσια ιδιοκτησία<...>η τέχνη δεν πρέπει πλέον να είναι η έκφραση ατομικής ικανοποίησης 'οπως είναι σήμερα, αλλά να στοχεύει να γίνει μιά μαχητική εκπαιδευτική τέχνη για όλους."...

Οι συνθέσεις του Ριβέρα χαρακτηρίζονται απο τον συνωστισμό μορφών και γεγονότων που αφορούσαν παραδοσιακά αλλά και μοντέρνα θέματα αποσοπώντας να καλλιεργήσει το αίσθημα της υπερηφάνιας για την ιστορική κληρονιμιά αλλά και να ετοιμάσει το έδαφος για ένα καλύτερο μέλλον μέσω του σοσιαλισμού. Εργαζόταν με διακοσμητικό στιλ και απλουστευμένες μορφές για να διηγηθεί τα θεματά του. Το πιό φιλόδοξο έργο του είναι η Ιστορία του Μεξικού (πρώτη φωτογραφία) που το ξεκίνησε το 1929 αλλά έμεινε ημιτελές με το θάνατό του, Είναι ένα δίπτυχο.Το πρώτο μέρος ήταν "Απο τον προ-ισπανικό πολιτισμό στη κατάκτηση" και το δεύτερο "Απο την κατάκτηση στο μέλλον" όπου αφηγούνταν τη ιστορία του Μεξικού απο τη πτώση του Τεοτιουακάν  απο το 900μ.χ. μέχρι τον Κ.Μαρξ να οδηγεί προς το μέλλον.

Ο Σικέιρος πειραματίστηκε σε πολλές τεχνικές και υλικά με αποτέλεσμα ταραχώδεις και δυναμικές τοιχογραφίες. Εχουν έντονα σουρεαλιστικά στοιχεία με πολλαπλές προοπτικές, παραμορφώσεις σε ένα μείγμα ρεαλισμού και φαντασίας με έντονα χρώματα για να εκφράσει τη δύναμη της παγκόσμιας πάλης των εργατών.

Ενώ ο Ορόζκο επέλεξε να "απεικονήσει την ανθρώπινη δυστυχία των καταπιεσμένων με εναν σπαρακτικό συχνά εξπρεσιονιστικό σοσιαλιστικό ρεαλισμό".

(Το Β' ΜΕΡΟΣ  θα αφορά τις τοιχογραφίες στις ΗΠΑ)

άσκηση διαφυγής..

όταν η πραγματικότητα,με εκνευρίζει, με εξεγείρει, καταφεύγω σε εαρινό φροντιστήριο φαντασίας. 

 ( Ρήνας )

( Ρήνας)

(Ρόκος)

(αν κανεις κλικ πανω στους πινακες θα ..μεγαλωσουν..)

εγχειρίδιο παθολογίας..

Κ. Βαβλίτου

στη πόλη φάντασμα βραδιάζει, με πτώση ολόσωμη και αυθόρμητες πλάνες

όσο τα μικροσκοπικά θηρία ακατάπαυστα ενδίδουν

ή μήπως νομίζω και δεν περπατάει κανείς

ακούστηκε πως φθάνει βροχή αλλά είναι μόνο η αιώνια κίνηση που θαμπώνει την εικόνα

η προσδοκία της λύτρωσης που ταξιδεύει και αναζητάει ασέβειες στην ανέντιμη μέρα

όταν φθάσουν οι σχεδίες ποιός θα είναι όρθιος μέσα στου κόσμου τα όμορφα χρώματα

περίεργες αγάπες..

Πανταλέων

Παπασπύρου

Α.Νασιουλα

Γ.Γολφίνος

Κ.Βαβλίτου

Παντελιάς

Μυταράς

Γκολφίνος

.."..κι ο καφές ,ναι, είναι μαύρος. Αλλά οι σταγόνες της βροχής ανταμώνουν μιά μιά, σμίγουν, φτιάχνουν ένα ρυάκι, δύο, τρία, πέντε, φτιάχνουν ένα ποτάμι, το ποτάμι τρέχει, τραγουδάει, ναι, οι βροχοστάλες που πέφτουν απο τον ουρανό, σεργιανάνε τώρα στο χώμα, ποτίζουν τα δέντρα, τα λουλούδια, γεμίζουν καθαρό νεράκι τις γούρνες να πίνουν τα πουλιά, προπάντων τα αστεία μικρά σπουργίτια,-- οι βροχοστάλες όπως οι λέξεις, απο πολύ μακριά, μεσ΄απ' την ιστορία, μεσ' απ' τη διάρκεια, πέφτουν μέσα στο ποίημα, καθαρό νεράκι, κι έρχονται οι άνθρωποι, σαν πουλιά κι αυτοί, και πίνουν, και , μα το θεό, μπορούν κι αυτοί σαν πουλιά να πετάξουν,"..

( Γ.ΡΙΤΣΟΣ,  Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ  ΜΕ ΤΟΥΣ ΧΑΡΤΑ'Ι΄ΤΟΥΣ )

forte..

"Καμία κυβέρνηση

δεν δικαιούται

να δολοφονεί

τους πολίτες της

για να 

εξυπηρετήσει τους 

δανειστές της,

ακόμα κι αν το

χρέος ήταν νόμιμο".

detournement*..

( Krzysztof Wodiczko, προβολή στη πλατεία Tραφάλγκαρ, 1985)

οι "βρώμικοι" πόλεμοι όλων των ειδών, ξυπνούν πάντα μια καλλιτεχνική δράση-αντίδραση γιατί οι φρικαλεότητες σε βάρος των ανθρώπων,είτε με τα όπλα είτε με τις οικονομίες των αγορών, είτε.. είτε, δεν έπαψαν, δεν θα πάψουν. Στη δεκαετία του 1980 ο γεννημένος στη Πολωνία  Krzysztof Wodiczko. πρόβαλε συγκεκριμένες εικόνες με ανατρεπτικά νοήματα  τη νύχτα πάνω σε διάφορα μνημεία ή δημόσια κτίρια σύμβολα πολιτικής ή οικονομικής εξουσίας, αρχικά με αντάρτικο τρόπο, προκαλώντας συσχετίσεις, απωθημένα περιεχόμενα και αναγωγές. Η πιο πάνω προβολή του μας ταιριάζει γάντι..

* detournement, είναι μιά καταστασιακή "στρατηγική"  που ορισμένοι καλλιτέχνες υιοθέτησαν για να επεξεργαστούν εκ νέου δημόσια σύμβολα και εικόνες των μέσων ενημέρωσης με ανατρεπτικά κοινωνικά νοήματα 

η τέχνη της εξέγερσης..

Xanti Schawinsky

οδηγούν τον "τυφλό"  στο απόσπασμα, τον στήνουν στον τοίχο, κι αυτός ψελλίζει " τα μάτια"..

"δέστε μου τα μάτια"..

( ο Xanti Schawinsky  -πέθανε πριν τρία χρόνια πάνω κάτω- ανήκει  στη νεότερη γενιά του Bauhouse και επομένως στόχευε σε μιά ολότητα  έκφρασης και τρόπου ζωής. αντικείμενό του η κίνηση μέσα στον χώρο και χαρακτηριστικό του η δύναμη είτε ζωγραφίζει είτε σκιτσάρει είτε κάνει installations. δεν είναι χαμένος σε καμιά κληρονομημένη ασφάλεια,αφήνοντας τα φαντάσματα της έλλειψης ικανότητας και των φόβων, σε μας )

επιθετική μεταφυσική..

ίσως η πιό όμορφη φωτογραφία που είδα φέτος.. 

μιά μπαλλαρίνα που χορεύει στη πλάτη του γλυπτού ταύρου, για ν' αποδείξει πως όλα είναι δυνατό να γίνουν..

(το βρήκα στο περιοδικό Adbusters)

μετάπλαση του χρόνου ενώ τελειώνει..

Katharina Grosse

.."γίνεσαι ό,τι ακούς, γίνε ό,τι βλέπεις".

Katharina Grosse

.."στην ευστομία της νύχτας, επιτέλους αθώοι"

Katharina Grosse

.."να παραδοθεί ο κόσμος πίσω στα χρώματα

καινούριος, σκληρός απο θεό, τοπάζι, δικός μας."

Katharina Grosse

υ.γ.1 τα αποσπάσματα είναι του  Γ.Βέη

υ.γ.2 αυτά τα χρώματα ήταν για να πω ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ σε περαστικούς και φίλους

Συνήθως,όποτε βρεθώ μπροστά σε installations, μπορώ να αλλάξω και πλανήτη για να γλιτώσω. Στις εξαιρέσεις μου είναι η δουλειά της Κ.Grosse, που ικανοποιεί κάθε πείνα μου για χρώμα. Δεν τη βλέπω κριτικά, δεν τη "σχολιάζω", χαίρομαι μόνο αυτό που προκαλεί στα μάτια μου. Μου αρκεί που μασκαρεύει "άσκημα", άχρωμα υλικά εξαφανίζοντας ό,τι βρώμικο.

μ' αρέσει η ειρωνική μετατροπή ενός σωρού χώματος σε κάτι άλλο που δεν υπάρχει,μέσω του χρώματος, σαν να παραδίνεται  στην αλλαγή της ταυτότητάς του. 

Μπλεγμένο το αθώο με το βρώμικο, το όμορφο με το άσκημο.

"my kind of christmas"..

αυτό το ταξίδι δεν έχει σπίτι

μόνο ανθρώπους, πέτρες, ανέμους

στον όρθρο σώζεται κάθε φορά

όταν ξεδιπλώνονται τα νοήματα

όσο ίπταται  το άγνωστο.

wonderlands..

(Leah Gilliam, απο ταινία της το 1991)

είθε,

να μπορείς να "ακούς" αυτό που βλέπεις

"ζήτω, το βούτυρο τελείωσε!"

John Heartfield

(κατα τη γνώμη μου,είναι ενα εξαιρετικά ενδιαφέρον βίντεο)

"χειμερινός κολυμβητής; -όχι .. χειμερινός ηλίθιος; -ναι." *

Tina Modotti

για όποιον περιμένει απο τους "παρασημάδες"* λύση..




(απο το κείμενο ΣΩΡΕΙΤΗΣ του Ν.ΚΑΡΟΥΖΟΥ)